Klasycyzm pieśni Kochanowskiego objawia się na wielu poziomach. Na poziomie formalnym jest to naśladownictwo systemu wersyfikacyjnego oraz gatunku. Wiersze są pisane trzynastozgłoskowcem. Dzielą się w sposób regularny na strofy zawierające rymy, najczęściej parzyste. Jeśli chodzi o tematykę pieśni, klasycyzm objawia się poprzez wykorzystywanie tematów i motywów zaczerpniętych z antycznych pieśni Horacego, które Kochanowski parafrazował. Horacjanizm ujawnia się także w nawiązaniach do koncepcji poety, jako istoty posiadającą dwoistą naturę i wznoszącej się ponad innych śmiertelników dzięki swojemu talentowi. Wyrazem tej postawy jest także podejmowanie problematyki filozoficznej, która przejawia się poprzez propagowanie filozofii stoickiej oraz epikurejskiej.