Kochankowie spierają się o to, czy nadszedł już czas ich rozstania. 

Paralelizmy znaczeniowe:

To słowik wtargnął w twoje trwożne ucho, / A nie skowronek. Co noc śpiewa na tym / Drzewie granatu. Wierz, miły, to słowik.

To był skowronek, który dzień obwieszcza / Nie słowik. Miła [...].

[...] spójrz, jak blask złowrogi / Chmury otacza koronką na wschodzie; / Już zgasły świece nocy; dzień wesoły / Stanął na palcach, na gór mglistych szczycie, / Chcąc żyć, odejdę, pozostając umrę.

Ten blask to nie blask dnia, tak, wiem na pewno. / Jest to meteor zrodzony przez słońce, / By swą pochodnią świecił ci wśród nocy / [...] / A więc pozostań - nie musisz iść jeszcze. 

[...] Pójdź, noc jeszcze zwleka.

Nie, to dzień! Uchodź stąd, zniknij, uciekaj!

Paralelizmy znaczeniowe służą uwidocznieniu różnic w postrzeganiu jednego zjawiska przez bohaterów, stanowią zespół odpowiadających sobie motywów.