Metafory odnoszące się do roli klasztorów żeńskich w regulowaniu kwestii majątkowych mają negatywny wydźwięk. Sformułowanie, że klasztory te "pełniły funkcję zbiornika gromadzącego nadmiar córek z rodzin szlacheckich i mieszczańskich" pozbawia kobiety podmiotowości, ilustruje ich poddanie się woli mężczyzn. Kobiety zostały porównane do przedmiotu, który można włożyć do jakiegoś zbiornika.