Argumentacja bohaterki ma cechy manipulacji językowej. Lady Makbet odwołuje się do męskości i męstwa Makbeta. Zarzuca mu najpierw tchórzostwo ("Czy była pijana / Owa nadzieja,w którą się odziałeś? / I czy usnęła, aby teraz powstać, / Pozieleniała i pobladła na myśl / O tym, co łatwo tak chciała uczynić?"). Potem zaś wylicza jego zalety, chwali go i wzmacnia jego pewność siebie: "Ważąc się na to, okazałeś męstwo, / A chcąc czymś więcej być, niż byłeś dotąd, Tym więcej męstwa okazałeś [...]". Ponadto bohaterka oddziałuje na emocje męża, sugerując, iż gdyby sama złożyła taką przysięgę, nie zawahałaby się poświęcić własnego dziecka: "I roztrzaskałabym mu głowę, gdybym / Złożyła równie potężną przysięgę, / Że tak uczynię, jaką ty złożyłeś".