W pieśni tej można dostrzec inspirację ideami renesansu, który w centrum zainteresowania stawiał człowieka. Kochanowski przedstawił człowieka jako istotę uprzywilejowaną - Bóg obdarzył go rozumiem oraz mową, wyniósł ponad inne istnienia. Jest to odwołanie do idei neoplatońskiej - zachęcała ona do rozumnej egzystencji i troszczenia się o wartości duchowe. W Pieśni o dobrej sławie można dostrzec także przejawy stoicyzmu, ponieważ podkreślone zostaje znaczenie mądrości oraz męstwa. One z kolei były utożsamiane z cnotą. Znaczące jest także w tym kontekście zwrócenie uwagi na odpowiednią postawę człowieka względem społeczeństwa oraz państwa.