Cechy charakteryzujące sztukę średniowiecza:

1. charakter religijny - sztuka epoki średniowiecza, zwłaszcza na początku swojego istnienia, nawiązywała do form i technik wywodzących się z tradycji antycznej, jednak przekazywała idee oraz wartości chrześcijańskie;

2. anonimowość - artysta nie tworzył dla zdobycia sławy czy z powodu potrzeby wyrażenia piękna, lecz "ku większej chwale Boga". Wierzono, że jego twórczość była dziełem Boskiego natchnienia, a on sam pośrednikiem między Bogiem a odbiorcą, dlatego artyści zazwyczaj nie podpisywali swoich dzieł;

3. dydaktyzm - sztuka nie tylko przedstawiała epizody z Biblii i życia świętych, ale również pouczała, jak powinien żyć człowiek, aby osiągnąć zbawienie;

4. alegoryczność - artyści posługiwali się alegorycznymi znaczeniami, aby móc zaprezentować często skomplikowane treści, np. młot był alegorią męczeństwa, lilia zaś czystości;

5. symboliczność - symboliczny sens miały stosowane w malarstwie kolory oraz liczby, np. biel był symbolem czystości, błękit zaś kolorem Maryi;