W pierwszej części wiersza pojawiają się czasowniki w formie pierwszej osoby, liczby pojedynczej, rodzaju męskiego, czasu przeszłego, np.: "bywałem", "zrywałem", "biegłem", "spędziłem", wskazujące na doświadczenia podmiotu mówiącego. Następnie pojawiają się inne formy czasownika - imiesłowy przysłówkowe współczesne, które zakładają jednoczesność opisywanych zdarzeń. W dalszej kolejności mamy do czynienia z czasownikami w trybie rozkazującym, użytymi po to, by narzucić swój sposób myślenia: "powinien być", "muszą wzywać". Jednakże podmiot liryczny zdaje sobie sprawę, że jego poglądy nie mogą być w żaden sposób zweryfikowane, dlatego łagodzi swoją wypowiedź, używając czasowników w czasie przyszłym i w trybie przypuszczającym. Wyrażają one niepewność, wahanie oraz zakładają poruszanie się w sferze przypuszczeń i osobistych przewidywań, które nie mogą być poparte faktami: "będzie", "nie mógłby mieć", "połamie".