Wypowiedź podmiotu lirycznego można podzielić na dwie wyraźne części. Pierwsza z nich - opisowa, należy do rodzaju liryki pośredniej. Podmiot mówiący wypowiada się tutaj w 3. osobie liczby mnogiej, prezentując swoje przemyślenia i doznania przy pomocy opisu katedry w Chartres. Został tutaj wyrażony podziw dla kunsztu potężnej budowli wzniesionej z kamienia zgodnie z prawami "statyki i ciążenia". Podmiot liryczny skupia się również na wyglądzie wewnętrznym katedry, w którym rzucają się w oczy zwłaszcza barwy. Część ta zamyka się w pierwszej zwrotce, na którą składa się trzynaście wersów.

Na drugą część utworu składają się cztery kolejne strofy. Podmiot liryczny wypowiada się tutaj w 1. osobie liczby mnogiej ("naszych ciał", "ku nam") w imieniu zbiorowości. Jest to fragment liryki bezpośredniej, w której osoba mówiąca ujawnia swoje poglądy, myśli oraz uczucia. W tym wypadku dotyczą one sfery sacrum i należącej do niej Maryi, która jest patronką tytułowej katedry. Część ta jest nieco bardziej indywidualna i osobista. Zawiera przemyślenia związane z niesamowitą atmosferą katedry, łączącą w sobie sferę profanum oraz sacrum. To tutaj można w sposób namacalny poczuć obecność sfery zazwyczaj niedostępnej dla człowieka.