Sformułowanie "naiwna i sentymentalna gloryfikacja wojny" odnosi się do wyobrażeń wojny w późniejszych wiekach, zwłaszcza w okresie romantyzmu, kiedy to fakt umierania za ojczyznę był gloryfikowany, z całkowitym pominięciem jej tragicznego aspektu. Stwierdzenie mówi o tym, że wojna przedstawiona w "Iliadzie" jest wolna od tego typu romantycznych charakterystyk. Jest ona ukazana bowiem z dwóch stron, jako ta, która daje sławę mężom, ale również ta, która powoduje rozpacz i łzy. Brak tutaj koloryzowania, trup ściele się gęsto, a śmierć jest opisywana w realistyczny sposób.