Argumenty, którymi autor komentarza uzasadnia tezę Arystofanesa o bezużyteczności i szkodliwości metod wychowawczych Sokratesa:

rozważania Sokratesa ignorują problemy duszy ludzkiej oraz jej najważniejsze potrzeby,

stanowią bardziej dywagacje teologiczno-przyrodnicze niż rzeczywiste badania dotyczące dobrego życia, uporządkowanego państwa i cnoty obywatelskiej,

obrazy przedstawione w komedii dużo lepiej piętnują ludzkie przywary niż dywagacje filozoficzne,

tylko poeta może odpowiedzieć na pytania stawiane przez filozofów, ponieważ zna on praktyczny wymiar życia.