Filozofia dla świętego Augustyna była jedynie sposobem na uporządkowanie myśli oraz przedstawienie swoich racji szerszemu gronu odbiorców. Wykorzystał on w swoich rozważaniach element filozofii platońskiej, według którego człowiek składa się z nieśmiertelnej duszy oraz śmiertelnego ciała. Filozofia stanowiła zatem narzędzie porządkujące bardziej w sensie formalnym, niż merytorycznym. Augustyn uważał bowiem, że prawdziwe poznanie jest możliwe jedynie na skutek iluminacji zesłanej przez Boga. Człowiek nie może uzyskać wiedzy na temat prawd Bożych inaczej niż poprzez zajrzenie w głąb własnej duszy oraz miłość do Stwórcy. Tym samym odrzucał poznanie rozumowe, którego gorącym orędownikiem był z kolei św. Tomasz. Akwinata uważał, że współistnieją dwie drogi poznania: wiara oraz rozum. Przy pomocy narzędzi filozoficznych, a więc racjonalnych argumentów oraz wiedzy opartej na obserwacji świata fizycznego, starał się on udowodnić istnienie Boga.