Przykładowo:

Wypowiedzi bohaterów opierają się na bogatej metaforyce, są kwieciste. Stanowią subtelną grę językową, w której o miłości nie mówi się wprost - pozostaje ona tajemnicza. Zabiegi te można uzasadnić sposobem postrzegania tego uczucia w czasach Szekspira. Ważna była nie tylko sama miłość, lecz również sposób mówienia o niej. Język chronił więc przed rutyną, codziennością, pozwalał na zachowanie świeżości uczucia. Ponadto taki metaforyczny sposób mówienia ułatwiał wybadanie uczuć drugiej osoby w niebezpośredni sposób.