Król Bolesław zostaje przedstawiony jako odważny oraz mężny władca, który kiedyś wyróżniał się cnotą, przywiązaniem do wiary: "był [...] nabożny, dbający o szerzenie chwały Bożej (bo klasztor w Mogilnie, w diecezji gnieźnieńskiej ufundował [...]". Mimo tego w opisie tej postaci zaakcentowane zostają przede wszystkim występki Bolesława - jako króla, ale też człowieka. Okazuje się on być osobą zuchwałą, oddającą się swym nałogom oraz grzechom. Występuje także przeciwko religii (złamanie zasad moralnych) i budzi zgorszenie, ponieważ jawnie okazuje swoją pożądliwość. Jest to człowiek okrutny, gwałtowny, który uciska swych poddanych oraz pozwala na wybuchy przemocy (ukaranie kobiet, chociaż to jego rycerze dopuścili się jako pierwsi zdrady). Ponadto Bolesław nie zachowuje się pokornie. Wyróżnia go także mściwość i bezwzględność, gdyż zaplanował zabójstwo duchownego. Nie potrafi również przyjąć uzasadnionej krytyki.