Przykładowo:

Skarga obserwuje spór biskupa z władcą przede wszystkim z perspektywy członka Kościoła. Podkreśla, że niedopuszczalne jest łamanie zasad moralnych oraz występowanie przeciwko przedstawicielowi Boga. Koncentruje się na przejawach grzechu oraz występku króla, które wzbudziły sprzeciw świętego. Jednocześnie stanowisko Skargi jest także w pewien sposób powiązane z jego patriotyczną postawą. Nie jest ona tak silne zaakcentowana, jednak autor  sugeruje, iż winy króla (grzechy oraz wystąpienie przeciwko biskupowi) przyczyniły się do nieszczęść, które spadły na państwo. Tym samym zachowanie władcy, sprzeczne z wiarą, niesie za sobą poważniejsze konsekwencje.