Przykładowe fragmenty:

Ale to grunt wesela prawego,

Kiedy człowiek sumnienia całego

Ani czuje w sercu żadnej wady;

Przeczby się miał wstydać swojej rady?

Ale kogo gryzie mól zakryty,

Nie idzie mu w smak obiad obfity;

Żadna go pieśń, żadny głos nie ruszy,

Wszystko idzie na wiatr mimo uszy.

Z fragmentów tych wyłania się obraz osoby, która snuje refleksje na temat dwóch postaw ludzi - mają one charakter uniwersalny. Zauważa ona, iż radość jest czymś charakterystycznym dla człowieka, który ma czyste myśli i w ten sposób jest wolny od zmartwień. Z kolei osoba dręczona nieczystym sumieniem nie odczuwa radości - jest pogrążona w swych cierpieniach.