Osoba melancholijna to taka, która  jest smutna i apatyczna. Z kolei człowiek opisany w tych wersach wydaje się być raczej dręczony wyrzutami sumienia, na co wskazują słowa: "Ale kogo gryzie mól zakryty, / Nie idzie mu w smak obiad obfity". Jego wewnętrzne strapienia sprawiają, iż nie czerpie radości z życia. Fragment ten kontrastuje z optymistyczną i pogodną wymową całego utworu. Potwierdza również przekonanie o tym, iż tylko czyste sumienie zapewnia spokój oraz szczęście.