Zdania zaznaczające subiektywne "ja" autora:

Nie dlatego, iż Sokrates to powiedział, ale dlatego, że w istocie taka jest moja natura (może nie wolna od pewnej w tym przesady), uważam wszystkich ludzi za swoich rodaków; tulę do serca Polaka, tak samo jak Francuza, niżej stawiając w tym spójność narodową od powszechnej i ogólnej.

Nie zdaje mi się własne niebo najbardziej niebieskie: całe świeże i mniej osobiste znajomości widzą mi się warte co najmniej tyle, co owe insze pospolite i przygodne znajomości sąsiedzkie.

[...] ja, jak sądzę, nigdy nie byłbym tak zasiedziały, ani tak ciasno zrośnięty  z mym krajem, iżbym  kiedykolwiek podzielił to rozumienie.

[...] przedstawiają wiele rysów, które ogarniam raczej podziwem niż upodobaniem; niekiedy trafiają się zgoła tak wysokie i nadludzkie, iż nawet podziwem nie mogę ich ogarnąć, ile że nie mogę pojąć.

To uosobienie Sokratesowe widzi mi się dość spieszczone [...].

Poza tymi racjami, podróż zda mi się pożytecznym zatrudnieniem.

Nieraz mówiłem, że nie znam lepszej szkoły dla kształtowania umysłu [...].

Zdania te wprowadzają subiektywny punkt widzenia oraz wzbogacają wywód myśliciela. Nadają jego esejom bardziej osobisty charakter oraz wskazują na poglądy Montaigne'a.