Tonację emocjonalną akapitu 3. można określić jako radosną, pełną zachwytu. Autor w tej części opisuje przyjemność związaną z cieszeniem się darami gospodarstwa. Zdrobnienia (np. "[...] jabłuszka, gruszeczki, wisneczki [...]") podkreślają pozytywny stosunek Reja do przedstawionej rzeczywistości, budują sielankowy nastrój. Wyliczenia ("jabłuszka, gruszeczki, wisneczki, śliweczki z pirwszego szczepienia twojego [...]") oraz powtórzenia ("[...] ano kurki gmerzą, ano gąski gągają, ano jagniątka wrzeszczą, ano prosiątka biegają, ano rybki skaczą [...]") wskazują zaś na niezwykłe bogactwo świata natury.