Znane motywy biblijne pojawiające się we fragmencie:

stworzenie świata - Bóg stworzył świat w etapach, które rozłożone były na sześć dni, siódmego zaś odpoczywał (Pierwszego dnia doszło do powstania światła i oddzielenia go od ciemności. Następnie Bóg stworzył sklepienie niebieskie i oddzielił wody. Trzeciego dnia wydzielił ziemię i morze, wtedy też powstały rośliny. Następnie, czwartego dnia, pojawiły się ciała niebieskie. Piątego dnia Bóg powołał do życia stworzenia wodne i latające, szóstego - zwierzęta lądowe oraz człowieka.) 

stworzenie człowieka - człowiek został stworzony przez Boga szóstego dnia. Najpierw Bóg stworzył mężczyznę, potem zaś kobietę. Człowiekowi Bóg powierzył panowanie nad wszelkim stworzeniem. 

zabicie Abla przez Kaina - motyw bratobójstwa; Kain zabił Abla, ponieważ sądził był zazdrosny o to, że to ofiarę Abla Bóg przyjął, jego zaś odrzucił. Kain i Abel byli synami Adama i Ewy.

grzech pierworodny i opuszczenie raju przez pierwszych ludzi - Bóg zezwolił pierwszym ludziom na spożywanie pokarmu z każdego drzewa oprócz jednego rosnącego w samym centrum Edenu. Pierwsi ludzie nie spoglądali nawet w kierunku drzewa, do czasu rozmowy z wężem, który przekonał Ewę, że Bóg zabronił im jeść z tego drzewa, aby nie stali się tak mądrzy, jak Stwórca. Kobieta zjadła więc zakazany owoc i podała go mężczyźnie, który również go skosztował. Wtedy otworzyły im się oczy i poznali, że są nadzy. Postanowili ukryć się przed Bogiem, wstydząc się swojej nagości. Wtedy Bóg odkrył, co zrobili i za karę wygnał ich z raju, przeklinając wpierw, by z trudem zdobywali pokarm, rozmnażali się, a w końcu umarli. 

Autorka wykorzystała znane motywy biblijne, aby przekształcić je w artystyczny sposób, co zmusiłoby odbiorców do refleksji na wskazane tematy. Według niej Bóg nie stworzył jednego świata, lecz Osiem Światów. Każdy z nich był mniej lub bardziej udany, ze względu na wizję, która przyświecała wtedy Stwórcy oraz Jego doświadczenie. Według niej, kiedy powstawał Pierwszy Świat, istniała jedynie światłość i ciemność. Nie było nawet Boga. To Światło samo z siebie zainicjowało kolejne przemiany. Wprawiło w ruch materię, która obudziła Boga. Przyszły Stwórca nie wiedział wtedy nawet, że jest Bogiem. Kiedy przyjrzał się sobie, z jego ust padło słowo i wtedy uwierzył On, że poznanie jest nazywaniem. Słowa wychodzące z Jego ust stają się nasionami, z których powstają inne Światy. Z takiego nasiona rodzi się również człowiek. Od tej pory Bóg patrzy na siebie oczami ludzi. 

Drugi Świat stworzył jeszcze młody i niedoświadczony Bóg, dlatego jest on wyblakły i panują tam nieustające wojny. W tym świecie ludzie cierpią i szybko umierają. To w nim żył Kain i Abel. Kain twierdził, że w tym świecie nie ma nagrody dla sprawiedliwych ani kary dla grzeszących. Abel sprzeciwił się bratu wspominając Kaina ofiarę odrzuconą przez Boga ze względu na nienawiść Kaina. Wtedy Kain zabił brata, nie mogąc znieść jego słów.

Stwarzanie Trzeciego Świata jest podobne do biblijnego przekazu. Bóg stwarzał świat w ogromnym trudzie. W końcu jednak zorientował się, że czegoś w nim brakuje, dlatego zstąpił z nieba i każdemu zwierzęciu doprawiał twarz ludzką, ręce i obdarzał rozumem, aby podziwiały harmonię i piękno Boskiego dzieła. Zwierzęta jednak zbuntowały się, bo ludzie wydawali im się potworni, dlatego złapały swojego Pana i utopiły Go. Dlatego w tym świecie ostatecznie nie ma ani Boga, ani ludzi. 

Czwarty Świat Bóg stworzył po to, by ulżyć sobie w cierpieniu. Człowiek, który powstał z Jego rąk, zachwycił Go ze względu na swoją doskonałość. Ten jednak okazał się niewdzięcznikiem. Zamiast chwalić Boga, zajął się uprawą ziemi i rdzeniem dzieci. Bóg był zakochany w człowieku bez wzajemności. W końcu został poproszony o to, by człowiek mógł odejść z raju. Bóg zgodził się niechętnie, czego symbolem jest zjedzenie owocu jabłoni. Stwórca został sam i bardzo tęsknił za człowiekiem tak, że wmówił sobie, że to On wygnał człowieka z raju, tak bardzo nie potrafił zaakceptować faktu porzucenia przez człowieka.  

Reinterpretacja znanych motywów biblijnych czynni je mniej odległymi, tajemniczymi i mitycznymi. Jako opowieści stają się bliższe ludziom, ponieważ przedstawiają zachowania wynikające ze znajomości psychiki ludzkiej. To historie, z którymi człowiek może się utożsamiać.