Przykładowe rozwiązanie:

Mit kosmogoniczny pełni istotne funkcje w życiu wspólnoty. Z jednej strony zaspokaja ludzką ciekawość dotyczącą tego, skąd się wziął świat, objaśnia niezrozumiałe zjawiska przyrody i pełni funkcje poznawcze. To z mitów kosmogonicznych dowiadujemy się przecież skąd się wzięły morza, jeziora i rzeki, ciała niebieskie, rośliny, zwierzęta i w końcu człowiek. Z drugiej zaś buduje poczucie przynależności do danego społeczeństwa, kształtuje więź społeczną oraz miejsce danej społeczności we wszechświecie. W ten sposób buduje też światopogląd wspólnoty. Kolejną ważną funkcją jest funkcja sakralna. Zarówno w przypadku mitologii greckiej jak i Biblii, opowieści te podtrzymują wierzenia religijne, określają rytuały oraz obrzędy religijne. Stąd, dla przykładu, niedziela jest dniem wolnym od pracy, ponieważ to siódmego dnia Bóg odpoczywał po sześciu dniach stwarzania świata. Mity te tłumaczą także składanie ofiar bogom. Czy to w trakcie liturgii eucharystycznej, czy podczas rytuałów palenia na kamiennych ołtarzach zwierząt, czy to w Starym Testamencie czy w starożytnej Grecji i Rzymie. 

Olga Tokarczuk rzuca wyzwanie utrwalonym przez pokolenia archetypom mitologicznym. Próbuje zaktywizować społeczeństwo, aby zastanowiło się nad reinterpretacją znanych mitów. Być może przyjęte przed wiekami sposoby ich odczytywania są błędne lub stanowią jedną z alternatyw. Skostniałość myślenia nie sprzyja bowiem rozwojowi społeczeństwa.