Według podmiotu mówiącego w niebie znajduje się rajski ogród, przez który przepływa rzeka. Podobnie, jaki na ziemi, są w nim wschody i zachody słońca, piękne rośliny i zwierzęta. Ogród ten jednak przypomina nieco labirynt, który prowadzi do samego środka ogrodu. Nie zostało to wyszczególnione w utworze, lecz znając kontekst biblijny można domyślać się, że w samym jego centrum znajduje się drzewo poznania dobra i zła. Widać zatem wyraźnie, że wizerunek raju przedstawiony przez poetę jest analogiczny do tego opisanego w Księdze Rodzaju. Świadczy to o głęboko zakorzenionym toposie rajskiego ogrodu w świadomości ludzkiej. Obraz ten jest wręcz archetypiczny.