Tragizm Tristana i Izoldy polega na tym, że zapałali oni do siebie zakazaną miłością po wypiciu magicznego eliksiru. Napój ten sporządziła matka Izoldy i przekazała służącej dziewczyny imieniem Brangien z poleceniem, by podała go Izoldzie i Markowi w noc poślubną. Na skutek nieszczęśliwego zbiegu okoliczności, wypili wspólnie Izolda z Tristanem. Ich miłość była tragiczna również dlatego, że łamała średniowieczne konwencje. Tristan był siostrzeńcem króla i jego lennikiem, który winien był bezwzględne posłuszeństwo swojemu seniorowi. Izolda zaś była żoną Marka - królową, natomiast on zwykłym rycerzem, nawet nie księciem. Ich związek naruszał także obowiązującą w średnich wiekach zasadę wiązania się z osobami pochodzącymi z tego samego stanu. W sensie psychologicznym związek ten powodował ogromne wyrzuty sumienia. Izolda czuła, że powinna nienawidzić mężczyznę, który uprowadził ją z rodzinnego kraju. Tristan zaś nie chciał ranić ukochanego wuja i dobroczyńcy.