Treść napisu na bramie prowadzącej do piekła brzmi: "Wchodząc, porzućcie wszelkie swe nadzieje". Napis ten zapowiada treści pojawiające się w dalszej części utworu, budując aurę tajemniczości oraz grozy. Aby osiągnąć ten efekt autor posłużył się licznymi środkami stylistycznymi, np.:

metaforą, np. "Gdzie nie ma głosu światło dnia jedynie";

porównaniem, np. "wszystko tam ryczy tak jak morze w burzy";

epitetem, np. "zamieć piekielna", "krzyk dziwny", "smutnej chwili";

wyliczeniem, np. " (...)Tu Parys, Tristan... i dusz innych siła".