Śmierć nie ma najlepszego zdania o ludziach żyjących dawniej i współcześnie. Doszło do tego, że odkładał jak najbardziej się dało wizytę u pewnego filozofa, ponieważ spodziewał się z nim dyskusji z argumentami wywodzącymi się z fizyki kwantowej. Kiedyś ludzie modlili się, a teraz odrzucają myślenie o piekle i niebie. Wynika t z tego, że ludzkość zobaczyła pustkę i próbuje ją wypełnić. Jednakże Śmierć uważa ich za szczęśliwy gatunek małp, "który stara się zrozumieć złożoność kreacji poprzez język, jaki ewoluował, by informować się nawzajem, gdzie rośnie dojrzały owoc". Sądzi, że w ich sytuacji i tak ludzkość osiągnęła bardzo dużo. Następujące przemiany cywilizacyjne ocenia zatem niezbyt entuzjastycznie, wykorzystując do tego ironię.