Terry Pratchett przedstawił Śmierć jako osobnika płci męskiej. Nie wiadomo, jak wygląda, lecz posiada on atrybuty: kosę oraz klepsydrę, w której sprawdza, ile czasu zostało jeszcze człowiekowi. Śmierć jest bytem wykonującym swoje obowiązki ze zniechęceniem, ponieważ przedśmiertne rozmowy z niektórymi ludźmi, zwłaszcza z filozofami, bardzo go nudziły. Śmierć jest niezwykle błyskotliwy, ironiczny oraz bezwzględny. Nie pozostawia umierającemu człowiekowi żadnych złudzeń, nie pociesza go. Wręcz przeciwnie, zabawia się z nim, pokonując go ostatecznie jego własną bronią. Nikt bowiem nie może przechytrzyć Śmierci. 

Natomiast Śmierć opisana przez średniowiecznego anonimowego autora to szkaradna kobieta, mająca postać kościotrupa. Podczas rozmowy z Polikarpem również udowadnia swoją wyższość nad człowiekiem, pokazując mu, że wszyscy wobec śmierci są równi, niezależnie od stanu. Śmierć przeraża swojego rozmówcę, lecz nie wydaje się być tak nonszalancka, jak w przedstawieniu współczesnego autora.