Aby ukazać pojedynek, autor posłużył się różnego rodzaju środkami językowymi. Na plan pierwszy wysuwają się epitety (np.: ciężkiego i ostrego miecza, czworoczubnej kity, miękką szyję) oraz porównania (np. włosy na kształt błyskawicy jaśnieją), w tym porównanie homeryckie (Jak orzeł, wyniesiony nad górne obłoki,/ Z chmury spada na pole, a gorąco pragnie/ Drżącego wziąć zająca albo młode jagnię:/ Tak Hektor z mieczem w ręku na Achilla wpada.), hiperbole (np.: przebita na pół szyja od srogiego ciosu), wykrzyknienia (np.: "Zaklinam cię przez ciebie, przez twoje rodzice,/ Nie chciej nieszczęśliwego psom oddawać łupem!"; "Psie plemię!"), metafory (np.: Lecz tędy duch żywotny najłatwiej wychodzi) czy inwersje (np.: Cały Hefajsta cudnym puklerzem okryty). Zastosowane środki poetyckie budują patos wypowiedzi, pokazując tym samym antagonistów jako osoby podobne do bogów.