Pytania: "Ale gdzie będzie ona, droga nam śmiertelność? Gdzie czas, który niszczy i razem ocala?" mają kluczowe znaczenie dla wymowy całego wiersza. Kwestionują one bowiem wizję znanego nam z tradycji biblijnej raju. Podmiot mówiący przy ich pomocy wyraża żal z powodu utraty nieśmiertelności, a co za tym idzie, działania czasu. Czas bowiem jest esencją życia, nadaje mu barwy, leczy rany i zmienia perspektywę postrzegania rzeczywistości. Przemijanie jest czymś, czego nie chciałby utracić w niebie podmiot mówiący.