Przykładowo:

Pieśń Kochanowskiego stanowi wyraz dwóch postaw: epikureizmu oraz stoicyzmu. Na tę pierwszą doktrynę wskazuje chęć czerpania przyjemności z życia oraz towarzystwa: "Niechaj na stół dobrego wina przynaszają, / A przy tym w złote gęśli albo w lutnią grają". Równie istotne jest to, by nie martwić się przyszłością, lecz radować obecnym momentem. Z kolei o inspiracji stoicyzmem świadczy przekonanie, że należy cierpliwie znosić wzloty i upadki, kierować się rozumem, lecz nie ulegać uczuciom. Ponadto podmiot liryczny docenia spokojne i skromne życie, a także podkreśla znaczenie cnoty - najważniejszej dla niego wartości: "Spuszczę, com wziął, a w cnotę własną się ogarnę / I uczciwej chudoby bez posagu pragnę".