Przejawy epikureizmu:

"Chcemy sobie być radzi? / Rozkaż, panie, czeladzi, / Niechaj na stół dobrego wina przynaszają, / A przy tym w złote gęśli albo w lutnią grają".

Nie umiem ja, gdy w żagle / Uderzą wiatry nagle, / Krzyżem padać i świętych przenajdować dary".

"Chwalę szczęście stateczne". 

W pieśni ukazano przede wszystkim pogodzenie się z nieprzewidywalnym losem oraz czerpanie przyjemności z każdego dnia. Postawa epikurejska wiąże się także ze spokojem ducha, wykorzystywaniem możliwości, które daje życie.