Homo viator to topos obecny w literaturze, który polega na przedstawieniu ludzkiej egzystencji jako wędrówki. Może ona wydawać się bezsensowna lub prowadzić do określonego celu, lecz zawsze umożliwia zdobycie wielu cennych doświadczeń. Echa tego toposu są obecne w utworze Kochanowskiego, ponieważ odwołuje się on do podróży morskiej. Morskie zagrożenia w przenośny sposób oddają trudności, jakie człowiek napotyka podczas swej ziemskiej egzystencji - przedstawionej jako żeglugi.