W utworze Leopolda Staffa można dostrzec nawiązania do dwóch postaw etycznych. Jedną z nich jest epikureizm. Jego przejawem jest czerpanie radości z egzystencji oraz różnorodnych doświadczeń. Ponadto wspominany zostaje dzban wina, który budzi skojarzenia z zabawą oraz spędzaniem czasu z przyjaciółmi. Drugą postawą etyczną jest stoicyzm. Podmiot liryczny dostrzega to, że życie stanowi połączenie przeciwstawnych przeżyć, uczuć itd. Osoba mówiąca nie neguje sensu cierpienia, lecz godzi się ze swoim losem - szczęście i ból traktuje jako cenne doświadczenia, które pozwalają na osiągnięcie pełni życia oraz mądrości.