Autor tekstu w trzecim akapicie zwraca uwagę na fakt, że Tristan i Izolda tak naprawdę się nie kochają. Ich celem jest miłość sama w sobie, zdolność kochania. Paradoksalnie wszystko, co przeciwstawia się ich miłości, stanowi jej gwarancję. Przeciwności także wywyższają ją i uświęcają.