Tristan położył pomiędzy siebie a Izoldę nagi miecz, ponieważ chciał stworzyć przeszkodę w sytuacji, gdy nie było już czynnika zewnętrznego, który rozdzielałby kochanków. Zrobił to, aby podtrzymać gwałtowną miłość, jaka ich połączyła. Jest to dowód jego przebiegłości, lecz także działaniem na swoją niekorzyść. Sam jest sprawcą przeszkody, zatem nie może jej przezwyciężyć. Z pomocą przychodzi niespodziewanie król Marek, który zabiera miecz Tristana, kładąc między kochankami swój oręż. W miejsce upragnionej przeszkody stworzonej przez kochanków, wstawia przeszkodę obiektywną. Jest on bowiem uosobieniem władzy nad społeczeństwem.