Przykładowe rozwiązanie:

Fragmenty, które można uznać za komiczne:

"Mistrz widząc obraz skarady,
Żółte oczy, żywot blady,
Groźno się tego przelęknął,
Padł na ziemię, eże stęknął.
Gdy leżał wznak jako wiła,
Śmierć do niego przemowiła."

"Czemu się tako barzo lękasz?
Wrzekomoś zdrow, a [w]żdy stękasz!"

Autor nadał utworowi żartobliwą formę, ze względu na oczyszczającą siłę śmiechu. Dzięki komizmowi tragizm, jaki niesie ze sobą przesłanie utworu, jest dużo łatwiejszy do zaznajomienia się z nim. Komizm umożliwia także oswojenie Śmierci.