Przykładowe rozwiązanie:

Mity posiadają pewną chronologię i można wyróżnić trzy okresy, które jednocześnie charakteryzują relacje bogów i ludzi. Na samym początku można wyróżnić etap panowania bogów, następnie okres bliskiego współistnienia bogów i ludzi, na końcu zaś okres herosów, kiedy działalność bogów została nieco ograniczona. Relacje łączące człowieka z bogami rozpoczynają się od momentu stworzenia ludzi, kiedy to tytan Prometeusz ulepił pierwszego człowieka z gliny. W przeciwieństwie do mieszkańców Olimpu, Prometeusz stał się dobroczyńcą ludzkości, ofiarowując im ogień, a także ucząc różnego rodzaju rzemiosła tak, by mogli czymś różnić się od zwierząt. Od tego momentu następowało stopniowe zbliżanie się bogów i zwykłych śmiertelników na różnych płaszczyznach. Przykładem jest tutaj chociażby władca Koryntu Syzyf, który szczycił się taką przyjaźnią bogów, że był często zapraszany na biesiady do ich siedziby. Tam mógł raczyć się wraz z nimi nektarem i ambrozją. Niestety, ze względu na swoje zamiłowanie do plotkowania, został surowo ukarany.

Bogowie byli bardzo podobni do ludzi pod względem emocjonalnym. Dlatego nieobce im były różnego rodzaju słabości w postaci romansów ze śmiertelnikami i śmiertelniczkami. Przykładem jest chociażby Zeus, który wielokrotnie zdradzał swoją żonę Herę, np. z królową Alkmeną. Owocem ich związku był heros Herkules, któremu życie uprzykrzała zazdrosna Hera. Władca bogów miał również słabość do królowej Ledy, księżniczki Europy czy królowej Semele.

Bogowie mocno angażowali się w życie ludzi bądź herosów, błogosławiąc jednym, innych zaś przeklinając. Ofiarą klątwy Posejdona został powracający z wojny trojańskiej Odyseusz, który okaleczył syna boga mórz. Boską opieką otoczony był dla przykładu Achilles, któremu sprzyjała sama Atena. Dzięki jej pomocy heros wygrał pojedynek z księciem Hektorem w trakcie trwania wojny z Troją.