Z mitu o Orfeuszu i Eurydyce wyłania się obraz zaświatów jako nieprzystępnego świata, gdzie panują ciemności oraz złowroga cisza. Zaświaty są pełne krętych i długich ścieżek, które są męczące oraz przerażające. Wejście do podziemi jest pilnie strzeżone przez Cerbera oraz zabezpieczone bramą. Naturalną przeszkodę stanowi rzeka Styks. 

W wizji zaświatów przedstawionej w mitologii można dostrzec poglądy starożytnych Greków na temat relacji między życiem a śmiercią. Otóż tajemnice śmierci są pilnie strzeżone i niedostępne dla zwykłych śmiertelników. Można ich dotknąć za sprawą sztuki czy religii, które zbliżają człowieka do bogów. Dlatego Orfeuszowi udało się wrócić z podróży do krainy zmarłych do świata żywych. Swoją próbę odzyskania małżonki przypłacił jednak ogromnym cierpieniem, a w niedługim czasie także i śmiercią.