Adresaci tekstu pojawiają na samym końcu utworu, kiedy już znane są okoliczności, w jakich wypowiadają się jego nadawcy. Zwracają się oni do Boga, by przypomniał Edomitom, którzy pomagali Babilończykom zdobyć Jerozolimę o ich zbrodniach. W słowach pełnych emocji przypominają ich nagabywanie, które przyczyniło się do nieszczęścia tylu obywateli Jeruzalem: "Burzcie, burzcie - aż do samych fundamentów!". Kolejnym adresatem są najeźdźcy, w stosunku do których kierowane jest złorzeczenie. Nadawca wypowiedzi życzy najeźdźcom, aby ich dzieci spotkał podobny los: "Córo Babilonu, niszczycielko,/ szczęśliwy, kto odpłaci/ za zło, jakie nam wyrządziłaś!/ Szczęśliwy, kto schwyci i roztrzaska/ o skałę twoje dzieci".