W psalmie 137 obecnych jest szereg symboli. Głównym z nich jest Babilon jako symbol zła i ucisku sprawiedliwych. To Babilon jest tutaj przyczyną zagłady, oznaką obcej kultury nieuznającej Boskiej potęgi. Jeruzalem jest natomiast w utworze symbolem wiary, tradycji i przeszłości, która została zniszczona przez zło, lecz odrodzi się dzięki łasce Boga. Zło musi być bowiem ukarane, dobro zaś nagrodzone. Na razie jednak wśród ludu z Jeruzalem panuje smutek, żal i tęsknota za utraconą ojczyzną, czego symbolem są zawieszone na drzewach harfy. Lud ten nie potrafi się w takim momencie radować, śpiewać na chwałę Pana.