W "Lamencie świętokrzyskim" został ukazany obraz Maryi jako matki niezwykle silnie przywiązanej do swojego jedynego syna. Kocha go tak mocno, że pragnie ulżyć mu w cierpieniu. Gdyby to było tylko możliwe, współcierpiałaby razem z nim. Mówi do niego pełnymi czułości słowami, tak, jak człowiek zwraca się do małego dziecka: "Synku miły i wybrany". Zarówno zdrobnienia, jak i pozytywnie wartościujące epitety podkreślają jej ogromne macierzyńskie uczucie. Kobieta pragnie nadal mu służyć tak, jak to się działo do tej pory. Gdyby tylko wisiał niżej, podparłaby jego zwisającą głowę, obtarłaby cieknącą po jego ciele krew, podałaby mu wody, jeśliby o nią poprosił. Niestety znajduje się on zbyt wysoko i nie może mu usłużyć w żaden sposób. Ta myśl napawa ją rozpaczą.  Jest tak blisko ukochanego syna, lecz nie może mu pomóc. Wszystko to świadczy o ogromnej miłości matki do syna i gotowości poświęcenia własnego dobra dla dobra dziecka.