Księga Hioba mówi o tym, że cierpienie człowieka nie musi być skutkiem jego winy. W przypadku Hioba wynikało ono z zakładu Boga i Szatana. Bóg pragnął udowodnić, że człowiek może kochać Go nie tylko wtedy, gdy ma w życiu szczęście i powodzenie, lecz również w chwilach próby oraz cierpienia. Człowiek nie może zrozumieć, dlaczego Stwórca tak ciężko doświadcza jednego z Jego wiernych. Odpowiedź na to pytanie tak naprawdę nie istnieje. Ludzie mierzą Boga własną miarą - stąd wynika niezrozumienie tego typu działań. Człowiekowi nie jest dane poznać Boga w sposób kompletny. Nie jest bowiem równy Bogu, lecz jedynie stworzony na Jego obraz i podobieństwo. Udowodnienie tego faktu ma właśnie na celu mocno ekspresyjna rozmowa Hioba z Bogiem, podczas której mężczyzna uświadamia sobie swoją małość.