Zwrot zawarty w Księdze Koheleta: "Marność nad marnościami - wszystko marność" odnosi się do przemijania . Wszystko na ziemi jest nietrwałe: bogactwo, władza, sława, młodość. Nie ma zatem tak naprawdę nic, co posiadałoby jakąkolwiek stałą wartość. Autor księgi próbuje odnaleźć sens ludzkiego życia oraz poznać drogę do prawdziwego szczęścia. Wnioski z jego rozważań nie napawają optymizmem, ponieważ zdaje on sobie doskonale sprawę, że człowiek nie jest w stanie poznać Boga, a nic na świecie nie trwa wiecznie. Zachęca więc zatem do postawy przypominającej głoszone przez wyznawców epikureizmu hasła. Sugeruje, by korzystać z życia, młodości i wszelkich wiążących się z tym darów. Tylko taka postawa gwarantuje szczęście. Człowiek jednak musi pamiętać o tym, że każde jego działanie będzie osądzone przez Boga.