Podmiot liryczny to małżonka św. Aleksego, która została przez swojego oblubieńca porzucona w czasie nocy poślubnej. Cały czas czekała na jego powrót, żywiąc się nadzieją. Jej miłość nie gasła przez lata, lecz miejsce nadziei zajęła gorycz i zniecierpliwienie. Kobieta zdała sobie sprawę ze zmarnowanego życia. Jej młodość przeminęła w żalu i cierpieniu. Teraz jest już stara. Nie pociesza jej nawet fakt, że Aleksego uznano za osobę świętą. Czuje żal i dumę jednocześnie. Jej serce jest rozdarte, a ona nie wie, w jaki sposób poradzić sobie ze swoimi uczuciami, dlatego po trzykroć wzywa imię swojego męża. To trzykrotne powtórzenie stanowi wyraz rozpaczy kobiety owdowiałej za życia dwukrotnie przez tego samego mężczyznę.