Perspektywę kobiet odzwierciedlają następujące środki językowe:

metafory, np.: "Ruszyły zewsząd procesje z lasem gromnic i feretronów", "i wszystkie ulice poczęły iść jak nagle zbudzone rzeki";

epitety, np.: "zjawa nieczysta", "komorze zimnej", "koronę niebieską";

wyliczenia, np.: "młoda, piękna, pachnąca- potem zimna, twarda, z zeschłą, pomarszczoną skórą";

anafory, np.: "i biegłam do wróżbitów, i szukałam na ciebie znaków,/ i biłam głową w mur, i wzywałam cię w imię Jezu Chrysta";

paralelizm składniowy, np.: "Wysyłałam po ciebie sługi i wysyłałam okręty";

porównania, np.: "I chwytałam się nadziei jak odlatujących ptaków", "włóczęga obmierzły jak glista", "coś się tłukło po powietrzu jak orzeł";

przerzutnie, np.: "(...) i tysięczne miałeś dla mnie lica/ o Aleksy", "I tak mieszkał lat dziesięć i więcej, aż śmiertelnie wreszcie zachorzał/ o Aleksy".