Famijana ocenia sytuację, w której się znalazła jako nienaturalną i kuriozalną. Spędziła swoje życie na oczekiwaniu na małżonka, który przez kilkadziesiąt lat żył tuż obok jako żebrak. Udało jej się zidentyfikować go dopiero po jego śmierci i to jedynie za sprawą cudu, który był związany z tym wydarzeniem. Dosyć niespodziewanie, wbrew sobie, została postawiona w roli małżonki świętego, która jako jedyna mogła wydobyć z jego ręki list. Pomimo tego, że Aleksy powrócił w chwale, jej serce było rozdarte.